Współcześnie zawarcie małżeństwa z kuzynostwem w pierwszej linii byłoby powszechnie uznane za kontrowersyjne. Tymczasem w Antycznej Helladzie była to praktyka dosyć powszechna, co potwierdzają badania naukowe.

Badacze doszli do takiego wniosku poprzez analizę genomów 102 osób, które zamieszkiwały starożytną Grecję od neolitu do epoki żelaza. W badaniu wykorzystano próbki pochodzące z wysp Morza Egejskiego, Krety i Grecji kontynentalnej.

Rezultaty badań zostały opisane w publikacji zamieszczonej na serwisie internetowym Nature Ecology and Evolution. Kluczowe dla naukowców były kości, na które natrafiono w grobie z później epoki brązu. Chodziło o szczątki niemowląt, po przebadaniu których badacze mogli wskazać na pokrewieństwo 7 z nich. Okazuje się, że sześcioro to dzieci i wnuki tej samej pary. Z kolei siódme dziecko mogło być, z wysokim prawdopodobieństwem, kuzynem pierwszego stopnia jednego z pozostałych dzieci.

O doniosłości odkrycia świadczy fakt, że jest to pierwsze tego typu drzewo genealogiczne w odniesieniu do całości antycznego rejonu Morza Śródziemnego. A szokujące wręcz może się wydawać to, że mieszkańcy starożytnej Grecji łączyli się w pary z kuzynostwem, przy czym chodzi o śluby zawierane pomiędzy najbliższymi kuzynami. Markery genetyczne wskazujące na potomstwo spokrewnionych osób dotyczą mniej więcej 30% osadników egejskich. Chodzi o kuzynów pierwszego i drugiego stopnia.

– Opublikowano już ponad tysiąc starożytnych genomów z różnych regionów świata, ale wydaje się, że tak ścisły system małżeństw krewniaczych nie istniał nigdzie indziej w starożytnym świecie. To było dla nas wszystkich całkowitym zaskoczeniem i rodzi wiele pytań. – informuje autorka nowych badań Eirini Skourtanioti.

Co jednak decydowało o aż takim rozpowszechnieniu tego rodzaju związków w starożytnej Grecji? Naukowcy wskazują, że mogło chodzić np. o integralność ziemi, która była dziedziczona lub izolację geograficzną.

Jak zaznaczają autorzy badania, rolnictwo mogło tutaj być kluczowym kontekstem. Śluby z kuzynostwem mogły bardzo skutecznie przeciwdziałać podziałowi ziemi uprawnej, która była dziedziczona. Tego rodzaju małżeństwa gwarantowały ciągłość dziedziczenia w tym samym miejscu w przypadku konkretnej rodziny.

Źródło: nature.com, fokus.pl